Parafia p.w. Św. Marcina w Pawłowie

Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj 5 października poznajemy duchownego, który przebywając na naszych terenach Wysoczyzny Gnieźnieńskiej zyskał sobie ogromną sympatię oraz dobrą opinię większości parafian.
Piszę to dzisiaj oczywiście o Księdzu Franciszku Szulczewskim, który w latach 1859 – 1863 był proboszczem Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.

Ksiądz Franciszek Szulczewski

Był komendarzem w Żernikach, które musiał opuścić z powodu oskarżeń o niemoralne prowadzenie się.
W rezultacie znalazł się w Pawłowie. Swoje obowiązki miał przejąć 16 października 1858 roku. Z nieznanych powodów uczynił to dopiero w styczniu 1859. W ciągu czterech lat pobytu w Pawłowie zyskał sympatię, szacunek i zaufanie całej społeczności parafialnej. W liście, napisanym przez parafian do gnieźnieńskiego Konsystorza Generalnego, czytamy: „…obchodzi się z nami jak najlepszy ojciec. Jest dla nas pochodnią gorejącą – wzorem. Jako kapłan wzorowy we wszelkim względzie. Dałby Bóg podobnego, ale lepszego nie pragniemy. Na żadne nie zasługuje nagany”. Na końcu podpisy: Stanisław Michałowski – rządca, Śledziński – nauczyciel
z Nidomia i 21 nazwisk innych mieszkańców parafii. List ten, co wynika z ostatniego zdania, był obroną proboszcza Szulczewskiego przed karą. Nie wiemy jaką i za co. Tylko możemy się domyślić, że nie odniósł spodziewanego skutku, gdyż 24 marca 1863 roku ponownie Pawłowo nie ma swego pasterza. Jednak nie na długo.

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.

Ks. Proboszcz

                                                                              Radosław Plewa

Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj 28 września spacerując po kartkach historii poznajemy
Księdza Konstantego Plewkiewicza, który dość krótko bo zaledwie przez 9 miesięcy piastował urząd proboszcza Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.

Ksiądz Konstanty Plewkiewicz

Tymczasowy zarząd osieroconą parafię powierzył ks. Plewkiewiczowi, który był komendarzem Kościoła
Św. Wawrzyńca w Gnieźnie. Swoją funkcję proboszcza pełnił od 16 marca – 31 grudnia 1858 roku. W tym czasie rozpisano okólnik i ogłoszono egzamin na beneficjum w Pawłowie. Nikt się nie zgłosił.
Wobec tego przeniesiono na to stanowisko proboszcza z Żernik – ks. Franciszka Szulczewskiego.

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.

Z Panem Bogiem!

Ks. Proboszcz

                                                                              Radosław Plewa

Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj 21 września w kolejny „Wtorek z historią kościoła parafialnego” poznajemy bliżej Księdza Maurycego Foerstera, który w latach 1856 – 1858, był proboszczem
Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.

Ksiądz Maurycy Foerster (1825-1858)

Urodził się 23 maja 1825 roku jako syn Zacheusza i Weroniki. W 1847 roku rozpoczął naukę
w Seminarium Duchownym w Poznaniu. Następnie został wikariuszem w Kościanie. Pełnił tam funkcję kapelana w domu kary i poprawy. W marcu 1856 roku powierzono mu opiekę nad parafią pawłowską. Funkcję jej proboszcza miał objąć z dniem 1 kwietnia. Jednak 20 kwietnia pisze do ks. Jana Żołądkiewicza list, w którym stwierdził, że parafia pawłowska jest mała i nie spełnia jego potrzeb życiowych. Marzył o innym, bardziej odpowiednim, probostwie. Arcybiskup Przyłuski musiał „nakazać” mu, aby natychmiast zajął się powierzoną mu parafią. Jeśliby tego nie zrobił to miał w niej pracować jako wikariusz ks. Żołądkiewicza, który wyraził chęć dalszej administracji parafii, z którą był związany od 2 lat, czyli od śmierci ks. Faltyńskiego. W rezultacie 10 maja ks. Foerster przybył do Pawłowa objąć powierzone mu obowiązki. Niestety 15 marca 1858 roku w wieku 33 lat ks. Maurycy Foerster umarł na probostwie w Pawłowie. Nie wiadomo gdzie go pochowano. Wiele lat później próbowano to ustalić, jednak nawet najstarsi parafianie nic o miejscu spoczynku nie wiedzieli.

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.

Z Panem Bogiem

Ks. Proboszcz

                                                                              Radosław Plewa

Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj 14 września idąc tropem zdobywania wiedzy na temat proboszczów naszego kościoła, zatrzymamy się przy Księdzu Janie Żołądkiewiczu, który w latach 1854 – 1856,
był administratorem Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.

Ksiądz Jan Żołądkiewicz

Tymczasowy zarząd nad osieroconą parafią powierzono ks. Janowi Żołądkiewiczowi – proboszczowi
w Czerniejewie (początkowo na 6 miesięcy). Otrzymał również upoważnienie do odprawiania dwóch Mszy Świętych w jednym dniu: jednej w Czerniejewie, a drugiej w Pawłowie.
Kierował parafią od 20 listopada 1854 roku do 15 maja 1856 roku. Przyczyną  przedłużenia administracji był brak chętnych na wakujące stanowisko. W ciągu krótkiego okresu administracji dokończył remont kościoła zapoczątkowany przez jego poprzednika (zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz kościoła)
oraz uporządkował i przebudował chór na przyjęcie nowych organów.

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.

Z Panem Bogiem

Ks. Proboszcz

                                                                              Radosław Plewa

Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj we wtorek 7 września chciałabym zaproponować Państwu coś nietypowego. Wielu z naszych parafian potrafiłoby wymienić nazwiska chociaż niektórych proboszczów naszej parafii z okresu, dwudziestego, dziewiętnastego, a nawet osiemnastego wieku.
Jednak nie wszyscy… Od września proponuję cykl postów, które będą przedstawiać historię z życia naszego kościoła parafialnego. „Wtorki z historią kościoła parafialnego”, bo taką nazwę będzie nosił
ten cykl, będzie przybliżać informacje, które są może nawet nieznane najstarszym mieszkańcom
naszej parafii. W tym miejscu chciałabym bardzo serdecznie podziękować Pani mgr Romanie Świdurskiej za udostępnienie prywatnych materiałów dotyczących historii naszego kościoła parafialnego.
Przygodę zaczniemy dzisiaj od Księdza Andrzeja Faltyńskiego, który w latach 1824 – 1854
był proboszczem Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.

Ksiądz Andrzej Faltyński (1797-1854)

Urodził się w 1797 roku. Do stanu duchownego przygotowywał się w Seminarium Archidiecezjalnym
w Gnieźnie. Został wyświęcony na kapłana w 1820 roku. Potem był wikariuszem przy kościele parafialnym w Pobiedziskach. Już w 1824 roku został proboszczem w Pawłowie. W 1852 roku wytoczono śledztwo
w oparciu o doniesienie parafianina Plewkiewicza o niemoralne i gorszące pożycie.
Oskarżono ks. Faltyńskiego o różne uchybienia w życiu osobistym jak i kapłańskim:

1) o zaniedbanie odwiedzin w szkole,

2) o zaniedbywanie odprawiania Jutrzni i Nieszporów w niedziele i święta,

3) o niedbałość w głoszeniu słowa Bożego,

4) o pijaństwo połączone ze zgorszeniem publicznym,

5) niemoralne życie.

Do zarzutów podanych w punktach 1-5 ks. Faltyński częściowo się przyznał.
Sąd konsystorza generalnego mając na uwadze dotychczasową długoletnią pracę w Pawłowie
oraz to, że prócz pana Plewkiewicza nikt więcej ze skargą nie wystąpił, ukarał kapłana czterotygodniowymi rekolekcjami odprawionymi na jego własny koszt i surowym upomnieniem. Rekolekcji nie zdążył ks. Faltyński rozpocząć, gdyż we wrześniu wybuchła epidemia cholery w Woźnikach i okolicy. Ks. Faltyński starał się pomóc. Mimo to choroba zebrała wiele ofiar. Dopiero 21 lutego 1853 roku wyjechał do Osieczy w celu odprawienia rekolekcji. Po dziewięciu dniach musiał je przerwać ze względu na chorobę. Wrócił do domu. Umarł 16 października 1854 roku w Pawłowie w 57. roku życia
i po 30 latach pasterzowania. Pochowany został na Bożej Roli. Jego praca w Pawłowie przypadła na bardzo trudny okres. W wyniku pożarów, które nawiedziły parafię wszystkie budynki gospodarcze i plebania musiały być postawione od podstaw. Ks. Andrzej Faltyński bardzo dobrze wywiązał się
z tego zadania nie zaniedbując też bieżących remontów kościoła.

Poniżej zamieszczam zdjęcie krzyża, w którego miejscu pochowany został Ksiądz Andrzej Faltyński (prawa strona przy głównym wejściu do kościoła).

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.

Ks. Proboszcz

                                                                              Radosław Plewa