Dzień dobry wszystkim. W dzień 22 lutego, czyli już ostatni wtorek drugiego miesiąca 2022 roku, dalej spoglądamy na wnętrze naszej Pawłowskiej Świątyni. W tej części naszej ekspedycji historycznej dowiemy się m.in. jakich prac dokonał w naszym Domu Bożym ówczesny Ksiądz Proboszcz Augustyn Weydmann, jakie wydarzenia z życia świętych są umieszczone na dwóch pięknych, kolorowych witrażach w pobliżu ołtarza, czego używano do konserwacji drewna, z którego został wybudowany kościół czy też na kim spoczęła odpowiedzialność kosztów remontowych w XX wieku. Doprecyzowując w dzień dzisiejszy będziemy się w kolejnej części przyglądać naszej Świątyni parafialnej od 1824 roku.

Świątynia parafialna od 1824 roku część 5

Równie chwalebnie na kartach historii parafii zapisał się ks. Augustyn Weydmann. Już w roku objęcia opieki nad parafią rozpoczął bieżące remonty. Zarówno te dotyczące budynków plebańskich jak i kościoła. W 1890 roku przełożył dach na kościele. Kiedy odchodził na zasłużoną emeryturę podarował swojej ostatniej parafii nową grubo złoconą monstrancję. Z jego inicjatywy pojawiły się przepiękne dodające wiele uroku i koloru okna witrażowe (prawdopodobnie w 1909 roku). Kosztami podzieliła się parafia z urzędem podatkowym. Było to pięć okien z czego dwa przedstawiają sceny z życia dwóch świętych:

I – męczeńska śmierć św. Wojciecha,

II – scena przedstawiająca św. Marcina, patrona kościoła w Pawłowie, odcinającego płaszcz dla żebraka.

Na ścianie nawy powieszono nowe stacje drogi krzyżowej. W sprawozdaniu z 1909 roku mamy dość dokładny opis kościoła. Wynika z niego kilka ważnych informacji. Chociażby ta, że do konserwacji drewna z którego wybudowano kościół, używano środka zwanego karbolem. Długość kościoła wynosiła 17,50 metra. Z tej długości 4,50 m zajmowało prezbiterium. Szerokość wynosiła 9,50 m. Główne wejście czyli tzw. porte major znajdowało się po stronie zachodniej w przybudówce 1×2 m. Od strony południowej znajdowała się kruchta 2,60×3 m, a od strony północnej zakrystia przebudowana w 1905 roku przy okazji remontu kościoła i powiększona do rozmiarów 2×6,50 m. Wszystkie remonty przeprowadzano za aprobatą i finansowym wsparciem fiskusa w myśl umowy podpisanej w 1832 roku tzn. 2/3 kosztów ponosi fiskus, 1/3 parafianie.

Poniżej zamieszczam zdjęcia dwóch pięknych witraży: Męczeńskiej śmierci Świętego Wojciecha i Sceny przedstawiającej Świętego Marcina, patrona kościoła, odcinającego płaszcz dla żebraka oraz klimatyczne stacje drogi krzyżowej, które można podziwiać po dzień dzisiejszy w Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.

Z Panem Bogiem

Ks. Proboszcz

                                                                              Radosław Plewa