Dzień dobry wszystkim. W drugi już wtorek drugiego miesiąca roku 2022 dalej spoglądamy na wnętrze naszej Pawłowskiej Świątyni. W tej części naszej podróży historycznej dowiemy się m.in. co było największym przedsięwzięciem w 1865 roku, który to pawłowski proboszcz włożył najwięcej pracy oraz własnych pieniędzy w upiększenie kościoła, czy też jakim to trafem w naszym Domu modlitwy znalazł się relikwiarz z relikwiami Świętego Marcina. Doprecyzowując w dzień dzisiejszy będziemy się w kolejnej części przyglądać naszej Świątyni parafialnej od 1824 roku.
Świątynia parafialna od 1824 roku część 3
Przez następne lata niewiele się działo. Prawdopodobnie dlatego, że następcy ks. Żołądkiewicza pojawiali się na krótko: rok, dwa lub cztery lata. W 1865 roku największym przedsięwzięciem było postawienie dzwonnicy z cegły w kształcie bramy. Wiele wysiłku, oraz własnych pieniędzy włożył w utrzymanie i upiększenie kościoła ks. Feliks Wartenberg. W ciągu 22 lat administracji zadbał przede wszystkim o wnętrze kościoła. Własnym kosztem przebudował i na nowo wyzłocił w 1878 roku główny ołtarz zwany wielkim. Osiem lat wcześniej ten sam ołtarz został gruntownie odrestaurowany. Dwa boczne ołtarze zostały wymienione na nowe. Do osiągnięcia tego celu pozyskał dwóch sponsorów: Andrzeja Koperskiego i Antoniego Grzeczkę – chlebowników z Pawłowa. Również ambona została odmalowana, wyrzeźbiona i wyzłocona na koszt ówczesnego proboszcza. Niezwykłym i cennym darem był i jest do dzisiaj relikwiarz srebrny, rzeźbiony z relikwiami św. Marcina. Ks. Wartenberg otrzymał go w darze w czasie swego pobytu w Rzymie od Ginberta – biskupa Tours, późniejszego arcybiskupa paryskiego i kardynała. W 1876 roku Wojciech Ruciński z Czerniejewka podarował kielich i puszkę ze srebra.
Poniżej zamieszczam zdjęcie srebrnego relikwiarza z relikwiami Świętego Marcina, który po dzisiejszy dzień można oglądać szczególnie przy ołtarzu, częściej podczas odpustu parafialnego 11 listopada każdego roku w Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.
Z Panem Bogiem
Ks. Proboszcz
Radosław Plewa