Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj w pierwszy wtorek 4 stycznia, zatrzymamy się przy stanie liczebnym parafii,
kolejno od osiemnastego, przez dziewiętnasty, aż do dwudziestego wieku.

Stan liczebny parafii

Parafia pod wezwaniem św. Marcina mimo upływu kilku stuleci od chwili erygowania zachowała swój pierwotny rolniczy charakter. Zamieszkiwana była przez kmieci – chłopów posiadających samodzielne gospodarstwa, wyrobników – czyli osoby wynajmujące się na pewien czas do pracy za wynagrodzeniem, komorników – chłopów bezrolnych, którzy chodzili na zarobek do dworów i bogatych gospodarzy, owczarzy, służących. Do bardziej elitarnych zajęć zaliczyć można było włodarza, który był rządcą w posiadłości ziemskiej np. w Nidomiu, kowala, młynarza. Warto wspomnieć też kilka słów na temat rodów rycerskich. Oprócz opisanych Dryów, istniał ród Leszczyców w Gębarzewie i Porajów w Goraninie. Analizę liczby ludności w interesującym nas okresie 1824-1945
dla lepszego zobrazowania warto porównać ze statystyką z końca XVIII, i początku XIX wieku.
W sprawozdaniu duszpasterskim z 1789 roku liczba ludności przedstawiała się następująco:

Liczba mieszkańców parafii z podziałem na poszczególne wsie w 1798 roku

Ponad dziesięć lat później, czyli w 1800 roku, liczba mieszkańców parafii znacznie wzrosła. Biorąc pod uwagę fakt,
że w tabeli nie ujęto dzieci możemy wywnioskować, że będzie ona większa o około 1/3. Ludność parafii (bez dzieci) z 1800 roku

Jeśli weźmiemy pod uwagę umowną liczbę dzieci (średnio 1/3 danego społeczeństwa) to suma ta może wzrosnąć do około 530 osób. W interesującym nas okresie nie prowadzono tak dokładnych sprawozdań z podziałem na płeć
i miejsce zamieszkania. Większość z nich podaje liczbę ogólną wszystkich parafian. Nie zawsze podawały też ilość osób innych wyznań. Sytuacja zmieniła się w 1933 roku, kiedy w sprawozdaniach duszpasterskich zaczęto uwzględniać ich liczbę.

Liczba parafian w wybranych latach od 1824-1938 r.

Jak widać z powyższego zestawienia powoli, ale systematycznie liczba ludności wzrastała. Z 470 osób w 1824 roku do 1110 w 1938 roku. Największy przyrost nastąpił w latach 1844/1845. Natomiast od 1934 roku trzymała się
na stałym poziomie. Niestety nie dysponujemy danymi z czasów II wojny światowej. Również z protokółu pierwszej tradycji przeprowadzonej po wojnie w kwietniu 1945 roku nie zawarto żadnej informacji na ten temat.

Życzę wszystkim ciekawego wtorku.
Z Panem Bogiem

Ks. Proboszcz

                                                                              Radosław Plewa