Dzień dobry wszystkim. Dzisiaj 14 grudnia w prawie połowie miesiąca staje przed nami niezwykle wykształcony kapłan jak na tamte czasy. Człowiek, który jest przedostatnim nieżyjącym duchownym naszej parafii oraz rozważań. Niestety obowiązki parafialnego pasterza sprawował on jedynie przez 8 miesięcy. Ksiądz Doktor Seweryn Kowalski, bo jego dzisiaj wspominamy, w 1945 roku był administratorem Parafii pw. Św. Marcina w Pawłowie.
Ksiądz doktor Seweryn Kowalski (1890-1956)
Urodził się 26 stycznia 1890 roku w Pleszewie Wielkopolskim. Był synem Karola i Konstancji z Kozankiewiczów.
Po ukończeniu trzech klas szkoły powszechnej rodzice wysłali go do Wrocławia do gimnazjum (9-letniego),
które ukończył w 1910 roku. Wstąpił do Seminarium Duchownego w Poznaniu. 1 marca 1914 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Przez następne dwa lata pracował jako wikariusz w Rynarzewie i w Obrzycku w diecezji gnieźnieńsko-poznańskiej. W latach 1916-1918 studiował na Uniwersytecie Wrocławskim teologię
oraz filologię klasyczną i hebrajską. Po uzyskaniu dyplomu nauczyciela szkół średnich i katechety był
w latach 1918-24 katechetą w „Uczelni Dąbrówki” w Poznaniu. Potem studiował egzegezę Nowego Testamentu
na uniwersytecie we Lwowie. Tam też w 1925 roku złożył egzamin doktorski. W tym samym roku udał się do Rzymu, by kontynuować studia w Papieskim Instytucie Biblijnym. Po powrocie do kraju w latach 1927-39 był profesorem
w Seminarium Duchownym w Poznaniu. W tym czasie wydał kilka podręczników do nauki religii. W 1938 roku habilitował się na Uniwersytecie Lwowskim. Rok później mianowano go wykładowcą i rektorem seminarium poznańskiego. Aresztowany przez gestapo 9 listopada 1939 roku i wywieziony najpierw do Kazimierza Biskupiego. Do Dachau przewieziono go dnia 24 maja 1940 roku. Potem przewieziono go do Gusen. Dzięki współwięźniom, którym wielokrotnie pomagał, został zwolniony. Odwdzięczając mu się za dobroć, włożyli jego teczkę z dokumentami do grupy Ślązaków przeznaczonych do zwolnienia. Przez Wiedeń wrócił do Warszawy około
1942 roku. Prowadził ćwiczenia i wykłady w tajnym Uniwersytecie Zachodnim, w którym w latach 1943-44
był dziekanem Wydziału Teologii Katolickiej. Po wyzwoleniu ks. Kowalski został powołany (w kwietniu 1945 roku)
na administratora dwóch parafii:
– w Pawłowie, dekanat pobiedziski,
– w Żydowie, dekanat wrzesiński.
Dodatkowo prowadził wykłady w seminarium duchownym w Gnieźnie. Przybywając do Pawłowa nie miał żadnego osobistego majątku. Przedmioty niezbędne w codziennym użyciu dostał w darze od parafian.
Były to naczynia, prześcieradła oraz żywność. Ze względu na liczne obowiązki, przede wszystkim wykłady w różnych rejonach kraju, został zwolniony z administracji dnia 31 grudnia 1945 roku. W styczniu 1947 roku został
profesorem nadzwyczajnym, a w czerwcu 1954 roku – zwyczajnym. Głównym dziełem ks. Kowalskiego był pierwszy przekład polski z języka greckiego „Listów św. Pawła” (1955) oraz przekład całego „Nowego Testamentu” (1965).
Z własnych prac na uwagę zasługuje rozprawa habilitacyjna „Zstąpienie do piekieł Chrystusa Pana wedle nauki św. Piotra. Rozbiór krytyczny” (1938). Pisał także eseje, traktaty teologiczne, recenzje.
Wiele z nich wydrukowano np. w „Słowie Powszechnym” czy „Życiu i Myśli”. Zmarł 9 grudnia 1956 roku.
Pochowany został na cmentarzu św. Piotra w Gnieźnie.
Życzę wszystkim ciekawego wtorku.
Ks. Proboszcz
Radosław Plewa